Het arrest kan onder meer van belang zijn voor zorginstellingen die door het aantrekken van buitenlandse werknemers medisch specialistische vacatures in willen vullen.

Stage

De zaak voor de Hoge Raad draait om arts-psychiater die in België woont, maar verbonden is aan een Nederlands psychotherapeutisch centrum. Zij heeft in het kader van haar opleiding eerder al stage gelopen in dit centrum. Na voltooiing van haar studie treedt zij bij dezelfde instelling als specialist in dienst. De vraag is of zij kwalificeert voor toepassing van de 30%-regeling voor buitenlandse werknemers. Die geeft werkgevers de mogelijkheid om 30% van het verdiende loon en overige vergoedingen onbelast uit te keren als tegemoetkoming voor de extra kosten als gevolg van de uitzending naar Nederland. Eén van de voorwaarden daarvoor is wel dat de uit het buitenland geworven werknemer beschikt over specifieke deskundigheid die op de Nederlandse arbeidsmarkt niet of schaars aanwezig is.

Schaarse deskundigheid

Als arts in opleiding kwalificeerde de Belgische niet aan de voorwaarden voor de 30%-regeling omdat zij in die hoedanigheid voor de fiscus niet bezit over deze schaarse specifieke deskundigheid. Als afgestudeerd arts-psychiater heeft zij de schaarse specifieke deskundigheid wél, zo oordeelt de Hoge Raad. Daarom is de 30%-regeling nu wel van toepassing. Overigens zullen de eerdere perioden van haar verblijf in Nederland wel in mindering gebracht worden op de maximale periode van 120 maanden die geldt voor de specifieke regeling.

Volgens de loonheffingspecialisten in de kerngroep Gezondheidszorg van PricewaterhouseCoopers kan de uitspraak van de Hoge Raad voor zorginstellingen aanleiding zijn om na te gaan of voor bepaalde werknemers alsnog de 30%-regeling kan worden toegepast.