Dat zijn belangrijkste wijzigingen die voortvloeien uit de Europese Transparantierichtlijn die sinds 1 januari van kracht zijn geworden. De ministeriële regeling van verantwoordelijk bewindsman Bos van Financiën, waarin de ingangsdatum is bepaald, werd op 24 december, gepubliceerd in de Staatscourant. De transparantierichtlijn verplicht beursgenoteerde ondernemingen in de periode tussen de halfjaar- en de jaarcijfers tot een tot een tussentijdse update over de prestaties en financiële positie. ‘Over het algemeen zal dat neerkomen op een kwartaalbericht,’ verwacht specialist Arjan Brouwer van PricewaterhouseCoopers (PwC). Hij wijst er wel op dat de eisen aan dergelijke tussentijdse verslaggeving beperkt zijn. Brouwer: ‘Beursfondsen ontkomen er echter nu niet meer aan kwartaalinformatie te publiceren.’

IFRS-normen

Voor de halfjaarlijkse verslaggeving is de impact van de richtlijn het grootst. Deze moet voortaan gaan voldoen aan de IFRS-normen (IAS34). Daarnaast worden er inhoudelijke eisen gesteld aan het directieverslag bij die halfjaarcijfers: niet alleen de ontwikkeling van de afgelopen zes maanden maar ook toekomstverwachtingen en risico’s moeten daar deel van uit gaan maken. Ook is hier een bestuursverklaring over het getrouwe beeld van de halfjaarrekening en halfjaarverslag vereist.

Transparantie over risico’s

De wetgeving geldt ook al voor de jaarrekening 2008 en het eerste kwartaalbericht 2009. Doel van de richtlijn is het bevorderen van de transparantie en consistentie in de verslaggeving van beursfondsen. Voor de jaarrekening en het jaarverslag verandert er niet zo veel, behalve dan dat er nu een bestuursverklaring moet komen over het getrouw beeld van de jaarrekening en het jaarverslag en de beschrijving van de risico’s. Met die bestuursverklaring wordt expliciet gemaakt wat impliciet al verwacht werd van de bestuurders. ‘Door de nieuwe bestuursverklaring komt de risicoparagraaf in het jaarverslag nog meer in de schijnwerpers te staan,’ vult Jos de Groot van PwC aan. ‘En die transparantie over risico’s hebben stakeholders zoals Eumedion en de VEB niet voor niets tot speerpunt voor 2009 verheven.’

Complexe regelgeving

Kritiek heeft De Groot ook. Hij vindt de wetgeving waarin de Europese richtlijn is vertaald erg complex om snel te kunnen bepalen of een onderneming onder de regelgeving valt, en om vervolgens te bepalen welke bepalingen uit de wet precies van toepassing zijn. ‘De wetgeving geldt grofweg voor ondernemingen met genoteerde effecten die op Europees gereguleerde markten. Het gaat daarbij niet alleen aandelen, maar ook genoteerde obligaties en warrants en convertibles. De nieuwe regels raken daardoor ook een groep die eerder niet onder deze regelgeving viel, namelijk vennootschappen met genoteerd schuldpapier, veelal financieringsvennootschappen. Juist dit soort ondernemingen zullen transparanter dan voorheen moeten gaan rapporteren.’
De wet kent volgens de Groot vele specifieke bepalingen en uitzonderingen.  De Groot: ‘Deze wetgeving met kleine lettertjes vraagt om een scherpe analyse per onderneming om de effecten ervan precies in kaart te brengen en de juiste actie te nemen.’
 
PricewaterhouseCoopers heeft een compact overzicht van alle wijzigingen en implicaties vastgelegd in de publicatie Helderheid over de Transparantierichtlijn.