CO2-prestaties lopen achter op naburige landen

Nederland staat negentiende op de ranglijst als het gaat om het terugdringen van CO2-intensiteit in de periode 2000-2011. Over twee weken vindt de achttiende VN-klimaattop plaats in Doha. Het PwC-rapport schets de grote uitdagingen waar landen voor staan.

Geen structurele trendbreuk CO2-intensiteit

PwC hanteert de maatstaf CO2-intensiteit, omdat deze uitstoot in verhouding plaatst met economische groei. Onze CO2-intensiteit nam in 2011 - de verhouding tussen CO2-uitstoot en het Bruto Nationaal Product - weliswaar met 5,4 procent af. Maar dat lijkt met name het gevolg van een relatief zachte winter en een slechte economie. Gemeten vanaf het jaar 2000 daalde de CO2-intensiteit in ons land jaarlijks gemiddeld met slechts 0,7 procent. De trendbreuk is dus naar alle waarschijnlijkheid niet structureel. 

Nederland stoot 371 ton broeikasgassen uit voor elke miljoen dollar BNP. Het zit daarmee op het niveau van de Verenigde Staten en India. Ter vergelijking, Duitsland heeft slechts 235 ton emissies nodig voor elke miljoen dollar BNP. Naast Nederland blijken vooral opkomende landen als China en India niet in staat om hun broeikasuitstoot sterk te reduceren.

Wereldwijd nam in 2011 de CO2-intensiteit af met 0,7 procent. Terwijl volgens de onderzoekers een daling van 5 procent - tot 2050 - nodig is om te voldoen aan internationale afspraken om de opwarming van de aarde te beperken tot 2 graden Celsius. Dat tempo is nooit bereikt sinds 1950, toen deze metingen begonnen.

Tempo CO2-reductie veel te laag

Om de opwarming van de aarde tot 2 graden Celsius te beperken moet het tempo van de wereldwijde CO2-reductie verzesvoudigen. Een verdubbeling van ons huidige tempo van CO2-reductie zou nog steeds leiden tot een opwarming van zes graden aan het eind van deze eeuw.

Als Nederland haar steentje wil bijdragen, zal het kabinet langetermijndoelen moeten stellen die structureel tot een CO2-intensiteitsdaling van tenminste 5 procent leiden, zegt Jeroen Kruijd, PwC-expert op het gebied van CO2-uitstoot.

Economische groei én reductie

'Koolstofintensiteit is een waardvolle maatstaf voor overheden om te rapporteren over het structureel terugdringen van CO2-uitstoot, omdat het rekening houdt met de effecten van economische fluctuaties. De uitdaging is om economische groei te koppelen aan uitstootreductie.'

Volgens Kruijd stelt een minderheid van de Nederlandse bedrijven langetermijndoelen in termen van CO2–intensiteit. 'Daarmee missen zij een kans om aantoonbaar bij te dragen aan de 2-gradendoelstelling. Bovendien missen ze een kans om zich in te dekken tegen stijging van de energieprijzen.'

Het IMF sluit niet uit dat de olieprijs de komende tien jaar verdubbelt. 'Duitsland heeft in dit opzicht nu al een competitief voordeel op ons. Economische groei en reductie van CO2 hoeven elkaar niet te bijten. Als overheid en ketenpartners in het bedrijfsleven samen sturen op structurele lagere intensiteit tenminste', aldus Kruijd.

Download de 'Low carbon economy index 2012' via de link aan de rechterkant van deze tekst.